contact
berlijn
recensies
feelgood
nathalie koenekoop
blog
blog     nathalie     feelgood     recensies     berlijn    contact  
Foto boek Een klein gebaar van Lucy Dillon

Recensie Een klein gebaar van Lucy Dillon

♥♥♥♥♥ -hartjes

Vorig jaar maakte ik dankzij Hebban kennis met Lucy Dillon. Voor Hot or not mocht ik haar debuut Honderd stukjes van mij toen lezen. Ik houd van vlotte boeken, maar dat is de schrijfstijl van Lucy Dillon allesbehalve. En toch vind ik haar schrijfstijl juist mooi. Op een langzame manier maak je kennis met de personages.


Libby en Jason hebben Londen verruilt voor het dorpje Longhampton. Ze zijn mede eigenaar geworden van het hotel van Jasons ouders. Er moet nog veel gebeuren en ze willen groots uitpakken met de renovatie.
Voor het hotel wordt een vrouw aangereden die zich daarna niets meer kan herinneren. Libby besluit om deze vrouw te gaan helpen. Ook omdat ze heel nieuwsgierig is wie deze vrouw is.

Het verhaal is zo’n heerlijk naïef verhaal over mensen uit die televisieserie Ik vertrek. Grootse plannen hebben, maar eigenlijk niet goed voorbereid zijn. En natuurlijk zit het dan ook allemaal tegen. Libby en Jason zouden zo mee hebben kunnen doen. Hun renovatie moet groots worden en ondanks dat het hotel eerst van Jasons ouders was, ze hebben helemaal geen ervaring. Jasons vader is overleden, en zijn moeder wil alles bij het oude houden en wil niets veranderen, ondanks dat dat wel hoognodig is.

Lucy Dillon heeft een langzame schrijfstijl. Best wennen voor mij, want ik houd juist van vlotgeschreven verhalen. Ik heb meer dan een week over dit boek gedaan. Toch leest deze schrijfstijl juist heel prettig. Heel langzaam maak je met de personages. Beetje bij beetje krijg je een stukje info gedoceerd en ga je de personages beter begrijpen.
Aan het einde komt er wel vaart in het verhaal, ik kon ik het boek aan het einde dan ook niet meer wegleggen, ik moest doorlezen, wilde weten hoe het zou aflopen.

Libby is al snel mijn favoriet. Ik vind het knap hoe zij probeert haar nieuwe leventje op te pakken. Haar slechte eigenschap is dat ze altijd eerst klaar staat voor anderen en zichzelf niets gunt. Lang houdt ze ons lezers iets verborgen, ze doet zich beter voor dan ze is, net zoals naar haar vrienden toe uit Londen. Ze wil eerst van dit hotel een mooi sjiek hotel maken, om er daarna mee te kunnen pronken bij haar rijke vrienden uit Londen. Gelukkig maakt ze in deze eigenschap een mooie groei.
Daarnaast is Libby is een aardige vrouw die anderen graag helpt, en daarom helpt ze ook de vrouw met geheugenverlies.
De vrouw met geheugenverlies is een tweede hoofdpersonage. Als lezer voel je met haar mee en wordt je net zoals Libby heel nieuwsgierig naar wie deze vrouw is en hoop je dat ze haar geheugen weer terug gaat krijgen.

Leuk is ook dat we tussen de regeltjes door ook lezen hoe het nu met Gina uit Honderd stukjes van mij gaat. Ik moet bekennen dat ik me dit pas realiseerde toen ik het boek uit had.

Met Een klein gebaar heeft Lucy Dillon weer een mooi verhaal geschreven, dat je ook even aan het denken zet. Onbewust zit er veel diversiteit in dit verhaal. Dit boek is een van mijn favoriete boeken uit 2018.

Lees ook mijn andere recensies

recensie Cafe zon en zee Jenny Colgan recensie liefde en geluk van jenna evans welch recensie laat me gaan van gayle forman recensie Nachten in New York van Sarah Morgan recensie nooit meer van colleen hoover recensie nu even niet van marian keyes